Afscheid

maandag 22 februari
Na een uitgebreid en lekker laatste ontbijt, koffers pakken en proberen dicht te krijgen en nemen we afscheid van Eugenia en Jorge, Sylvia en Luis, Elena en Lucho, Lalo en Eduardo, Pepe en Narda, de zusters Isabella, Candy, Elisabeth en Jacky,
zoveel hartelijke en gastvrije mensen die we deze paar dagen hebben leren kennen en die hun eenvoudige woning met ons wilden delen.
Ook Claudio, Marco en Maarten vergezellen ons nog naar de luchthaven.
Woorden schieten ons te kort om uit te drukken hoe dankbaar wij iedereen zijn voor deze prachtige ervaringen en dit samenzijn. Een heel speciale dank voor Maarten die uiteindelijk dit alles voor ons mogelijk maakte.
We zien elkaar vlug terug in Belgie.

Stadsbezoek

Zaterdag 20 februari
Met bus en metro naar Cementerio General.
Santiago heeft een moderne, snelle, stille en zeer volle metro met al 5 lijnen.
Cementerio general is een zeer indrukwekkende plaats. Voor de mensen een leefplek tussen hun overleden geliefden. We bezochten de herdenkingsmuur van gefusionneerden en nog steeds vermiste mensen van de staatsgreep en ook het graf van Allende. Hier, nog sterker dan op andere plaatsen voel je het leed en verdriet van de mensen dat nog steeds aanwezig is en de grote eerbied voor Allende.

In de namiddag nog meer informatie over deze periode in het Museo de la Memoria y los Derechos Humanos.
Na wat bekomen te zijn van al deze intense emoties huiswaarts voor het grote afscheidsfeest in de wijk bij Elena en Lucho.
Een geweldig feest op zijn Chileens met pisco, wijn eten en de cueca, een Chileense verleidingsdans. Het werd dansen tot 2 uur.

Zondag 21 februari
Samen, terug met de wijkbewoners en Maarten een afscheidsviering en daarna richting stad naar Cerro San Christobal. Met de funicular naar boven om te kunnen genieten van een betoverend uitzicht over de stad en de hoge Andesbergen met sneeuw.
Terug beneden zijn we onze laatste centjes gaan besteden in de mercado artesania.
Kadootjes!! Verrassing!!
We nemen afscheid van Blondine en Tom. Zij blijven nog een weekje langer in Chili en vliegen overmorgen naat Atacama in het noorden. Wij krijgen zeker verslag te lezen via hun blog !

Naar Santiago

Rustig alles ingepakt voor de trip, een laatste wandelingetje door de wijngaard, ons laatste middagmaal hier samen. Mariana maakte nog een extra lekkere Chileense maaltijd met humitas en heerlijke cazuela met een finishing touch van een heerlijk stuk sandia. Na verschillende afscheidswoordjes,dank en dikke knuffels voor Paola, Mariana en Pablo konden we vertrekken.
Een mooie rit in een comfortabele bus naar Santiago met rechts van ons de bergen en door mooie valleien, de metro in en met een laatste lijnbusje naar ons uiteindelijke doel Pudahuel, de volkbuurt waar Maarten zolang gewoond en gewerkt heeft. Enorm gastvrij onthaald door onze gastgezinnen en de drie single-vrouwen in het mooie huisje van de zusters Dominicas.
Moe gaan slapen want morgen gezond weer op.

Donderdag 18 februari
Weer een mooie rit van 140km met een tourbus naar de kust Valparaiso, de paradijs vallei die door haar culturele en architectonische belangrijkheid als UNESCO werelderfgoed is uitgeroepen.
Onderweg een stop bij een grote bodega om als echte kenners een wijnproeverij te ervaren.
In Valparaiso bezochten we het prachtige huis van Pablo Neruda "La Sebastiana", met spectaculair zicht op de baai en de haven. Hier ga je echt wel mijmerem en dichten!
Op de hellingen bouwen mensen paalwoningen naast, tegen en bijna op elkaar,hoe hoger, hoe armer. Een stad van enorme contrasten daarnaast Viña del Mar met mondaine hotels, casino´s en baaien met rijke badgasten. Een stad met zijn enorme problemen van prostitutie,criminaliteit, en drugsmisbruik. Dit laatste ondervonden we al snel persoonlijk. Toen Bernadette een foto stond te maken werd ze door een boef agressief tegen de muur geduwd terwijl hij haar fototoestel uit de handen rukte.

Vrijdag 19 februari
De eerste volledige dag in de Santiago met als geweldige start een officieel geleid bezoek aan het presidentieel paleis. Santiago, een stad die in ieder geval veel indruk op ons maakte.
De stad ligt tegen de cordillera los Andes en is gesticht in 1541 door Pedro de Valdivia. Een derde van de Chileense bevolking woont hier in deze stad.
De allereerste geschiedenis leerden we vandaag kennen in het Museo Chileno de Arte Precolombine.

Jammer mensen, de laatste dagen lukt het ons niet om foto´s te publiceren; is het de techniek of worden wij moe!!??
Toch leuk dat jullie soms iets lieten horen.
Wij vertellen jullie nog over twee volle dagen Santiago.

Dinsdag 16/2/10 - een dagje vrij !

Bezoekje aan Museum " Villa Cultural Huilquilemu" - een hacienda uit de 19de eeuw waar we rondgeleid werden door de heemkundige geschiedenis van die tijd in Talca.
Achter de hacienda werd in die periode ook een mooi arboretum aangelegd.
Een bezoekje zeker de moeite waard.
Met de bus naar Talca centrum voor onze "Almuerzo".
We spraken af met Paola voor een grote "helado" in de stad.
De afsluiter van ons verblijf in Talca wordt een samen zijn met de medewerkers van Casa Betalpu en onze groep. Specaal voor ons zal de groep "Chaska-ñawi" muziek uit de Andes brengen.
Morgen pakken we onze koffers en zullen nog 5 dagen doorbrengen in Santiago en omgeving.

Een dagje met de wijnboeren van Coama.

Ook in Chili was de treincrach in Brussel een hot item in het nieuws. Na ons eerst wat te informeren, zijn we op weg gegaan naar Coama. Don Gabriël legde ons de werking en structuur van Coama uit en samen met zijn collega´s reden we naar de toekomstige nieuwe bodega. Zo kan in de toekomst de verwerking van de wijnproductie in eigen beheer plaats vinden. Niet alleen een positieve noot voor Coama maar voor alle coöperatieven van de Consorcio Vinicola. Als afsluiter een bezoek aan de Bodega waar nu de wijnverwerking nog gebeurt.
De avond werd afgesloten met een Chileense kaas- en wijntafel (vanzelfsprekend Gran Des wijnjaar 2009)en een Pisco koffie als slaap"muts".

4 dagen "busjesdag"

Donderdag 11 februari

Een dagje naar zee, Lloca.

We vertrokken met zoveel trots in ons chique busje, bestuurd door Marco maar al vlug protesteerde onze kanarie: geen water in de radiator. Onze handige Harries knapten hem vlug weer op.

Een mooie strandwandeling, lekkere zeevruchten eten en dan naar Limpidavia. Hier werken 13 socios, enkel vrouwen om minipapayas en ander fruit te verwerken in sappen, confituren en ingemaakt op sap. Sinds 2000 zijn zij partner van Oxfam wereldwinkels en hebben ze ondersteuning gekregen om hun werk optimaal te kunnen uitvoeren.Elk jaar gaan er 30000 potjes minipapayas naar Oxfam Belgie.De dames waren heel trots om ons hun werkzaamheden te kunnen tonen.

Rond etenstijd waren we met z´n allen uitgenodigd op het strand voor de jaarlijkse bbq van de socios van Coama. Samen met een 15-tal families mochten we mee genieten van enorme grote en lekkere reinetas.

Het was weer een feestje van de bovenste plank en volop genieten van de gezelligheid en de gastvrijheid van deze eenvoudige maar oh zo´n lieve wijnboeren.

Vrijdag 12 februari

Vandaag zien we el vulcano Gran Descabezado niet enkel in de verte vanuit Betalpu maar kunnen we hem van dichtbij gaan bekijken. Toch wel een speciale ervaring om de "onthoofde" die we op de flessen zien nu zo mooi voor ons in beeld hebben!

Na een bezoekje aan Mevr. Anna Kok, die zich speciaal hier inzet voor de vrouwen konden we alweer genieten van een uitstekend middagmaal op een mooie plek met zicht op de bergen.

Zaterdag 13 februari

Alweer vroeg op pad met ons kanariegeel busje naar de bergen. Deze keer was het Maarten´s auto die lekke band reed. In de thermen van Chillan werd duchtig in de geneeskrachtige warmwaterbaden geplonst, daarna nog even een bezoekje aan een artisanale markt om wat cadeautjes te kopen voor het thuisfront dat we zeker niet vergeten. Moe en voldaan keren we weer 250km terug huiswaarts.en werd het alweer half een.

Zondag 14 februari

Vandaag op weg naar Nationaal Park de Siete Tazas. Via Molina en Curico. Spijtig genoeg panne onderweg met het busje. Teruggekeerd naar Molina om de bus te nemen maar hier was het spijtig genoeg te laat voor. Dan maar een stadsbezoek aan Curico met de Cerro Condel. Van hieruit een mooi uitzicht op de stad. Ook een zwembad aanwezig maar wij hadden onze padpakken niet bij. In het afdalen een "daklozen site" gezien.

Woensdag 10/2/10 bezoek aan de gevangenis van Talca

Eerst even het openbaar vervoer voorstellen in Chili. De uitgestrektheid van het land maakt dat vaak grote afstanden moeten overbrugd worden. Het nieuwe bestuur na het Pinochet tijdperk maakte een uitgebreid netwerk van buslijnen. Sinds enkele jaren werkt dit op volle kracht en is toegankelijk voor vele Chilenen. Grote comfortabele luxe bussen maken de verbinding tussen de grote steden. Je reserveert best een plaats op voorhand. Voor ons goedkoop, voor de Chilenen redelijk van prijs. Wij betaalden vb 11 euro voor de reis Talca - Temuco, een klein 500 km. Uw bagage krijgt een nummer en gaat zo veilig in de koffer van de bus. Op de bus buiten een chauffeur een tweede man die de ticketten controleert en de bagage regelt. Deze periode van het jaar zijn de bussen goed vol. Het is immers vakantie periode voor de Chilenen en zij bezoeken hun families die soms ver weg wonen. In de stad en omgeving heb je macro en micro bussen. Hier zijn er echte antieke, afgeleefde bussen bij maar ze rijden !! Elke 10 min een verbinding tot 21h. En heel belangrijk de bussen rijden perfect op schema. In Santiago alleen al rijden er elke dag ongeveer 10 0000 bussen.

Deze voormiddag om 10h afspraak aan de gevangenis van Talca met Guido Goossens, diaken, afkomstig van Zoersel en wonend en werkend in Talca. Hij is een basiswerker, zet zich in voor de arme bevolking van Talca. Samen met enkele Chilenen vormt hij het pastoraal team (allen vrijwilligers) voor de gevangenis hier. Om de twee dagen bezoekt hij deze mensen. Er zijn er ongeveer 980 gedetineerden. Plaats en eten is er maar voor 350. Een schrijnende toestand.
Dit bezoek is dankzij Guido voor ons geregeld. Wij werden de poort binnengelaten onder begeleiding van gendarmen. Een geur van urine komt ons tegen. Sanitaire voorzieningen zijn oud en minimaal. In een kleine ruimte, een kapel was een ontmoeting geregeld met een 10 tal zwaar veroordeelden. Guido liet hen vertellen welke gedachten hen troost bieden en waaraan zij zich recht houden. De familie, vrouw of kinderen zijn hun belangrijkste steun maar bezoek is zeer streng en kort geregeld. Extra voeding en kleding moet via hen komen maar financieel is dit voor vele families een zware last.
Wij waren allen erg onder de indruk. De gevangenen dankten ons erg voor het bezoek. Het doorbreken van hun eentonige dag en wat aandacht van anderen, mensen van buiten de muren, deed hen veel plezier. We kregen dan nog enkele cadeautjes uit het atelier van de gevangenis: geldbeugeltjes, rieten mandjes....Even nog napraten in een drankgelegenheid met Maarten en Guido.

Deze avond hebben we Chileense avond. Paola en Mariana zorgen voor een maaltijd !!