Voor het eerst naar Latijns Amerika.

Maandagnamiddag 1 feb is het zover. Wij spreken met 10 mensen af aan het station in Kapellen en nemen de trein naar Brussel Zuid: Tom, Blondine, Nicole, Raf, Paul, Rien, Leen, Jan, Ria, en mezelf. Bernadette (Ben) vervoegt ons in Brussel. Zij is mijn oude schoolvriendin van’t Graf in Turnhout. Dan gaat het met de Thalys naar Parijs, Charles de Gaulle en stijgen we op om 23h20 , rechtstreekse vlucht naar Santiago. Met 4h tijdverschil (vroeger met België) landen we om 9h25 in Santiago Art Mer.

Op uitnodiging van Maarten Koch van Stabroek verblijven we 3 w in Chili. Maarten en zijn compañero Marco komen ons afhalen op de luchthaven. We reizen direct verder naar Talca, een stadje in de VII Regio en toegangspoort voor de meest zuidelijk gelegen wijnvallei de Río Maule.

Chili een bizar land ! Alleen al de geografische vorm is absurd: 4.500 km lang en nauwelijks 100 à 150 km breed. Klimaat contrasten zijn heel groot. In het noorden de kurkdroge Atacama –woestijn , vruchtbare valleien in het centrum, mooie meren en reusachtige vulkanen, en helemaal in het zuiden een landschap van gletsjers en ruige rotsen. Van noord naar zuid loopt de Cordillera de los Andes en maakt de grens met Bolivië en Argentinië. Aan de westkant ligt de Stille Oceaan.

Maarten even voorstellen: hij vierde onlangs feest in Stabroek omdat hij 65j werd, 35j priester is en 25j werkzaam in Latijns Amerika. Zijn hart is vol van Chili. Hij kan boeiend hierover vertellen en op die manier zijn de meeste van onze groep enthousiast geworden om mee te gaan. Als wereldwinkelier is voor mij een kennismaking met enkele partners van Oxfam een boeiend vooruitzicht.

Onze drie weken brengen wij door in Santiago, Talca en omgeving. Het is niet een reis met toeristische hoogtepunten zoals de Atacama woestijn in het noorden of Patagonië in het Zuiden. We leren Chilenen kennen in hun families, werk en in de sporen van de repressie van Pinochet. We leren die dingen kennen die hen sterker maken en vooruitgang brengen.

Bloggen is nieuw voor ons. Ik hoop dat techniek en kennis ons niet in de steek laten en dan lees je hier verslag van onze ontmoetingen en belevenissen aldaar.

Tot in’t kort !
Ben en Els